راستش رو بخواین میخواستم یه شعر عاشقانه بنویسم ولی دیدم همش کشکه پس این شعر رو

نوشتم

تاسوعای حسینی تسلیت باد

کربلا بود و آسمان نیلی          خورد بر روی دختران سیلی

کم کم از یاد ما مصیبت رفت          کربلا شد دو روز تعطیلی

یا ابوالفضل کمکم کن

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

پرسيدم از هلال چرا قامتت خم است           آهي كشيد و گفت كه ماه محرم است

گفتم كه چيست ماه محرم به ناله گفت             مــاه عــــزاي سيــد اولاد آدم است

يا حسين(ع) غريب مادر، تويي ارباب دل من

يه گوشه چشم تو بسه، واسه حل مشکل من

يه روزي مياد آقاجون، که منم سگ تو باشم

چشمامو موقع مرگم، زير پات گذاشته باشم

يه روزم مياد آقاجون، کربلات قدم مي ذارم

با چشماي پُر زِ اشکم، رو ضريحت سر مي ذارم

آقا من خودم مي دونم لايق اين حرفا نيستم

اما از شما چه پنهون، از اهل زمونه خسته ام

دل من عاشق ميمونه، دائم از شما مي خونه

      منو ميشناسي آقاجون، من همونم، اون ديوونه

تموم مردم دنیا، مارو می خونن: دیوونه...

آره ما دیوونه هستیم! بیخیال این زمونه!

تا وقتي عشق تو باشه، اينا حرفه و بهونه

واسه عشق تو هلاکم، اين خطم اينم نشونه

حسرت زيارت تو، مونده تو اين دل زارم

کربلاتو تا نبينم، آروم و قرار ندارم

اوني که تنهاي تنهاست، دلش از همه بريده

اوني که واسه يه بار هم هنوز آقاشو نديده

(مرحوم سید جواد ذاکر)

عید غدیر را به همه ی شما شیعیان تبریک میگویم

من كه به كل آسمان ستاره اي نداشتم

غرق محبتت شدم عجب نشسته اي به دل

اي كه به يك نگاه خود سلسله بسته اي به دل

در اين جهان بي وفا عجب نشسته اي به دل

كمان ابروان تو قبله گه دلم شده

الا عزيز فاطمه عجب نشسته اي به دل

عشق تو اي دلبر من در دل من خيمه زده

ربوده اي دل مرا عجب نشسته اي به دل

هزار ليلي ار به من اذن وصال خود دهد

رها نميكنم تو را عجب نشسته اي به دل

زلف دو تا و خال تو قبله عشق من شده

اسير خنده ات شدم عجب نشسته اي به دل

اگر مرا بخواني ام وگر مرا براني ام

نمي روم ز كوي تو عجب نشسته اي به دل

شمع شبستان دلم دو چشم پر ز نور توست

در شب من شعله زدي عجب نشسته اي به دل

مردم آخر زمان شكسته اند دل مرا

مشكن تو اين دل مرا عجب نشسته اي به دل

روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفت

زیر باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سم

آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت

روز میلاد ، همان روز که عاشق شده بود

مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد

پسری ساده که یک روز کبوتر شد و رفت

هر موقع خواستيد از كسي جدا بشيد

 يادتون نره بهترين راه اينه كه بهش بگين براي هميشه خدانگهدار

 شايد طرف مقابلتون ناراحت بشه و قلبش بشكنه ولي بهتر از اينكه منتظر بمونه

من عشق را از انعکاس مهتاب در حوض مادر بزرگ آموختم

من ایثار را از قلب خورشید در آسمان صحرا آموختم

من زندگی را از امواج طوفانی شب دریا آموختم

من محبت را از قطره های باران بر علفزار آموختم

من صداقت را از یک رنگی ابر های سفید آموختم

من وفا را از کبوتران بر شاخه های خشکیده آموختم

من گذشت زمان را از چشم های منتظر آموختم

من عطش را از چکاوک های خانه همسایه آموختم

من ایمین را از کودکان معصوم آموختم

و من آموختم هر چه را که می خواهم فقط از معبود یکتا بخواهم

دل من ديگه خطا نكن
با غريبه‌ها وفا نكن

زندگي رو باختي دل من
مردم رو شناختي دل من


تا به كي سراپا حقيقتي 
تا به كي خراب محبتي

همنشين اين و اون ميشي
خسته و پريش و خون ميشي

دشت بخت توكويرميشه
مرغ آرزوت اسيرميشه

رو به روت سراب
پشت سر خراب

ساكت وصبوري دل من
مثل بوف كوري دل من

زندگي رو باختي دل من
مردم و شناختي دل من